Exclusive interview: Visit Me in My Dreams

"Visit Me in My Dream" (はだかのゆめ/ "Hadaka no Yume" in Japanese) depicts the story of a boy named "Noro" and his mother who is dying at Kochi prefecture, make its world premiere under the Nippon Cinema Now category at 35th Tokyo International Film Festival 2022.

By the courtesy of TIFF, we got an opportunity to have a special interview with director Sora Hokimoto, a film director and J-POP band Bialystocks' vocalist. He will share us about his inspiration and combination of the music and cinema during making his latest film.

inStyle Asia: What is the main reason you decided to make this film?

Sora Hokimoto: I moved to Kochi prefecture about 5 years ago. I have to live with my grandfather and my mother who are illness just like in the film and my mother also resided in Kochi. So, i went back to my mother's hometown and lived together with them. I wanted to record my memories with my grandfather and mother.

inStyle Asia: Can you describe your directing style on your film?

Sora Hokimoto: Talk about the script, when i first moved to Kochi, the first thing i was thinking is, writing down my grandfather's dialogue. My grandfather told me about the stories of the tradition in Kochi by Kochi dialects. I wrote them down and recorded it. I also wanted to show the outsiders' view, so i wrote all about my grandfather's story as an outsider. When I'm directing, because it's such a close story to myself, I delivered the essence between the story and myself. It was what i'm directing the film.

During I'm living in Kochi, I saw how locals living there. I've realized that we're living close to the nature and the weather, for example my grandfather who always stay close with nearby forest, he living with the nature. 

At the place in Kochi named Shimanto-shi (四万十市) where its river's water is very clear in Japan, not bounded by the dams. There are low water crossings constructed without parapets in order not to be washed away by floods. It means people don't fight to the nature or natural disasters. It just let them flow naturally. I'm really impressed that kind of mindset and Kochi people. 

About the way of directing too, i didn't try to have a very strict schedule. If i did so, i just retelling what had happened in town but i didn't wanted to do that, so i directed by threw away the scripts and moving on by the weather flow. If the weather changed, i can go along with them.

InStyle Asia: All the locations were filmed in Kochi prefecture? Could you tell us the name of the city.

Sora Hokimoto: Yes, we were filming in Shimanto-shi city (四万十市).

inStyle Asia: Please let us know the main reason you casted the mother and son character?

Sora Hokimoto: I saw both of them in other movies, I'm really impressed their voices and movement. This characters must be unique persons among people around them, because we even not sure they're still alive or dead. I really liked them and i asked them to cast for my film. By the way, I didn't describe in detail about mother character in the script.

inStyle Asia: There are two worlds in the film, they're living separately and they can't meet each other so what is your idea about that?

Sora Hokimoto: i was thinking about the present life and life after death.

inStyle Asia: What is your most favourite scene in this film?

Sora Hokimoto: The scene that mother walking and the son came right to touch her body, but he can't touch her. You can see the gap between those two characters. At the same time, i really like the way they're walking, they came to meet and shot from her behind, i really liked that.

inStyle Asia: You using the flames which fishermen traditionally catching the fish, also Japanese Sake and the kids in Kimono. Even the son also tried to play Sumo, a Japanese traditional wrestling sports. You wanted to add the Japanese identities into your film?

Sora Hokimoto: i started to think about making a film when i recorded my grandfather's words as i mentioned before. Those things came up from his words, my grandfather explained about the culture and tradition of Kochi prefecture. Like that Sumo scene, or the way they're using the flame to catch the fish, is a part of Kochi prefecture's culture. I wanted to preserve them and also  recorded them into my movie. 

That way of catching the fish in Kochi prefecture, is called "Hi-buri-ryo (火振り漁)". They're catching the "Ayu (鮎)", a kind of small fish. Ayu were gathering and attracted by the light. Once the fisherman put the flame near the water, Ayu gathering around the flame, this is how people catch Ayu fish.

InStyle Asia: We saw the scene of incense burning, people talking about living and dead, sometimes we can hear the sound of the water drops, it  reminded us the uncertainty concept in Buddhist way of thinking, as well as "Wabi Sabi", a kind of Japanese aesthetic when they are looking a thing  changing naturally. You intentionally added this kind of concept in your film?

Sora Hokimoto: I wanted to portray my family who worshipped the dead. Burning incense is a part of it, but i didn't think specifically about Buddhism. It's tradition in my family, the main concept is pray to the dead. I didn't try to portray the Buddhism per se, but it more like i wanted to portray how you are communicating to the dead, how you can have relationship with the dead.

InStyle Asia: At the beginning, you showed a scene where a boy walking on the trail at night, but at the ending, you showed a scene like a boy riding backward on the railway. What is your idea about this two scenes?

Sora Hokimoto: The first scene is represented his LOST, he can't catch the train, too late to catch the train. At the end of the film, he had discovered something. We can feel from his dialogue about the relationship with the dead. You never know where they (dead) are but you "feel" they are existing, may be you got messages from them, it's a feeling, it's not certainty. Moreover, I really wanted the characters and movie add something positive, so at the end, he is able to communicate or got some messages from his mother, that's why he expressed that he FOUND something. In another words, it easily knew that he can accept the death of his mother at the end.

inStyle Asia: Noru, the son wears two kinds of clothes, he wears a beige colour leather jacket at the first part and white shirt from the last half part. Do you have any special meaning from the clothes he wears?

Sora Hokimoto: When we're mourning, we usually wear black color clothes. So i wanted him to show different way of mourning. Wearing white clothes is represented for celebration. For me, going to the grave, is like a celebration and happiness. In the film, you can see a guy drinking Sake, I wanted to portray the different way of mourning in that way, a  different way to communicate with dead and also praying for  dead.

inStyle Asia: Could you let us know about the soundtrack, it's so beautiful music. 

Sora Hokimoto: As a member of a band "Bialystocks", while I'm writing the script for this film, i also writing the music spontaneously. I'm writing the script as it's something I can do only for cinema. I'm writing the music that I can make it only for music. When i finished the music first, the movie is also completed, so i can put them together. For me, these two things can be combined naturally. At the beginning, i'm thinking of compose the music  like piano and you can hear the song at the window from the guy nextdoor. I realized that way may break the flow of the story, so i backed to the tradition of string music for the film's soundtrack.

InStyle Asia: How about your next project?

Sora Hokimoto: Originally i happened to make a film about my father's death, not my mother's death. Next one, i would like to focus on the story telling. Telling the story or something not about my life,  something that separate from my own-self. 

inStyle Asia: Could you tell us what kind of the story you are interested in?

Sora Hokimoto: Now, I had a few ideas about the new film and currently i also have a band. May be the story about the relationship between war and music, or focus on a town and see how it will be developed. I wanted to make a movie with the music as a core.

InStyle Asia: Thank you so much for kindly talked with us. Your music is really beautiful. The sentimental story also catch all people's hearts. We're looking forward to watch your next film soon.

About the film 

Synopsis: in a land where the living are dead and the dead are living, reside a grandfather, a mother, and her son, Slowpoke. Slowpoke continues to linger around his mother who is dying but determined to live her life though. This is a story of a mother and son who care about each other so much, and how they try to measure the distance between them.

Title: "Visit Me in My Dreams" (はだかのゆめ in Japanese)
Director/ Screenplay/Editor: Sora Hokimoto 
Cast: Yuzu Aoki, Miako Tadano, Kenta Maeno, Takahide Hokimoto 
Released date: 25 November 2022
Spoken language: Japanese 
Official InstagramVisit Me in My Dreams  
Official WebsiteVisit Me in My Dreams

About film director 

Sora Hokimoto (1992-) made his feature film debut in 2016 with Haruneko, which was invited to the 46th International Film Festival Rotterdam. In 2019, he formed his band "Bialystocks" and continues to explore different genres.


Image/Text: inStyle Asia

สัมภาษณ์พิเศษ ผู้กำกับ "โซระ โฮคิโมโตะ" จากภาพยนตร์เรื่อง Visit Me in My Dreams


ภาพยนตร์ญี่ปุ่นเรื่อง Visit Me in My Dream (はだかのゆめ หรือ Hadaka-no-Yume) เล่าเรื่องราวของ "โนโระ" เด็กหนุ่มคนหนึ่ง กับคุณแม่ของเขาที่กำลังป่วยและเสียชีวิตในไม่ช้า อาศัยอยู่ที่จังหวัดโคจิ เกาะชิโกกุ ประเทศญี่ปุ่น ได้เปิดตัวฉายรอบปฐมทัศน์ world premiere ภายใต้กลุ่ม Nippon Cinema Now ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว ครั้งที่ 35 เมื่อเดือนตุลาคมที่ผ่านมา

ด้วยความอนุเคราะห์จากคณะกรรมการจัดงานเทศกาลภาพยนตร์ รวมทั้งค่ายหนังบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ เราได้รับอนุญาตให้เข้าสัมภาษณ์เป็นการส่วนตัวกับคุณโซระ โฮคิโมโตะ ผู้กำกับภาพยนตร์ และเขายังเป็นนักร้องนำวง Bialystocks ศิลปินเจป็อปชื่อดังของญี่ปุ่นด้วย คุณโซระจะมาเล่าเบื้องหลังงานสร้างหนัง แรงบันดาลใจ และการผสมผสานงานดนตรีกับงานภาพยนตร์ในผลงานเรื่องล่าสุดของเขากัน

inStyle Asia: อะไรคือเหตุผลหลักที่คุณตัดสินใจทำหนังเรื่องนี้ครับ?

โซระ โฮกิโมโตะ: ผมย้ายไปอยู่ที่จังหวัดโคจิเมื่อ 5 ปีก่อน อาศัยอยู่กับคุณตาและคุณแม่ที่กำลังป่วยหนักเหมือนในหนังเลยครับ แม่ของผมอาศัยอยู่ที่จังหวัดโคจิ ผมจึงกลับไปยังบ้านเกิดของแม่ แล้วอาศัยอยู่ด้วยกันครับ เหตุผลหลักในการทำหนังเรื่องนี้ คือ ผมอยากเก็บความทรงจำที่ได้รับจากคุณตาและคุณแม่ครับ

inStyle Asia: ช่วยเล่าแนวการกำกับภาพยนตร์ในแบบของคุณได้ไหมครับ?

โซระ โฮกิโมโตะ: ก่อนอื่นขอพูดถึงบทภาพยนตร์ แรกสุดเลยตอนที่ผมย้ายไปอยู่ที่จังหวัดโคจิ สิ่งแรกที่ผมคิดทำ คือ การจดบันทึกคำพูดของคุณตา คุณตาเล่าเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับขนบธรรมเนียมประเพณีของชาวบ้านในจังหวัดโคจิ เป็นภาษาถิ่นโคจิ ผมได้จดบันทึก และอยากนำเสนอด้วยมุมมองของคนนอกพื้นที่ ผมจึงเขียนเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับคุณตาในฐานะคนต่างถิ่นครับ พอผมได้กำกับหนังเรื่องนี้ ด้วยเหตุที่มันเป็นเรื่องราวที่ใกล้ตัวผมที่สุด ผมภ่ายทอดสาระสำคัญระหว่างเนื้อหาในหนังกับตัวผมเองให้ผู้ชมเข้าถึง นี่คือวิธีการที่ผมกำกับหนังเรื่องนี้ครับ

ระหว่างอาศัยอยู่ที่จังหวัดโคจิ ผมเห็นผู้คนที่นั่นใช้ชีวิตประจำวัน ผมเริ่มฉุกคิดและเข้าใจว่าพวกเราอาศัยใกล้ชิดกับธรรมชาติ และกาีเแลี่ยนแปลงของสภาพดินฟ้าอากาศ อย่างเช่น คุณตาของผมมักอาศัยอยู่ในป่าใกล้ๆ อาศัยอยู่กับธรรมชาติจริงๆ

ที่เมือง "ชิมันโทจิ" (Shimanto-shi, 四万十市) ในจังหวัดโคจิ มีแม่น้ำที่น้ำใสสะอาดมากที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น เป็นแม่น้ำที่ไม่ถูกปิดล้อมด้วยเขื่อนเลย มีทางข้ามน้ำช่วงน้ำลง โดยไม่มีการสร้างทำนบหรือเชิงเทิน ปล่อยให้น้ำไหลไปตามธรรมชาติ นั่นหมายความว่าผู้คนไม่ต้องสู้กับธรรมชาติหรือภัยพิบัติจากธรรมชาติ ผมรู้สึกประทับใจกับแนวคิดนี้ รวมทั้งผู้คนในจังหวัดโคจิเป็นอย่างมาก

วิธีการกำกับหนังของผมก็เช่นกัน ผมไม่พยายามเดินหน้าไปตามตารางที่กำหนดอย่างเคร่งครัด หากผมทำเช่นนั้น เราก็ทำหน้าที่แค่เพียงเล่าเรื่องราวว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในหมู่บ้านแห่งนี้ ผมไม่อยากให้หนังของผมออกมาแบบนั้น ผมจึงกำกับหนังเรื่องนี้ด้วยการมองข้ามบทหนัง แต่ถ่ายทำไปตามการเปลี่ยนแปลงของสภาพดินฟ้าอากาศ หากวันไหนอากาศแปรเปลี่ยน ผมก็เดินหน้าถ่ายทำไปด้วยกันกับธรรมชาติครับ

InStyle Asia: สถานที่ถ่ายทำหนังเรื่องนี้ทั้งหมดอยู่ที่จังหวัดโคจิใช่ไหมครับ เมืองอะไรครับ?

โซระ โฮกิโมโตะ: ใช่ครับ เราถ่ายทำกันที่เมืองชิมันโทชิ (Shimanto-shi city, 四万十市)

inStyle Asia: แล้วเหตุผลในการคัดตัวนักแสดงนำ คนที่มารับบทเป็นลูกชาย และคุณแม่ล่ะครับ?

โซระ โฮกิโมโตะ: ผมได้เห็นนักแสดงทั้งสองคนจากหนังเรื่องอื่น ผมรู้สึกประทับใจน้ำเสียงและการเคลื่อนไหวของนักแสดงสองคนนี้จริงๆ ครับ เพราะคาแรคเตอร์ตัวละครทั้งสองคนนี้ต้องเป็นคนที่มีบุคลิกโดดเด่นขณะอยู่กับคนอื่นๆ เพราะในเรื่อง ไม่มีใครคาดเดาได้เลยว่าจริงๆ แล้วทั้งสองคนนี้ยังมีชีวิตอยู่ หรือว่าตายไปแล้ว ผมชอบบุคลิกสองคนนี้ครับ เลยทาบทามให้มาแสดงในหนังของผม ในสคริปต์ที่ผมเขียน ผมไม่ได้ใส่รายละเอียดตัวละครผู้มารับบทเป็นคุณแม่ครับ

inStyle Asia: มีโลก 2 ใบทับซ้อนกันอยู่ในภาพยนตร์ พวกเขาต่างแยกกันอยู่ และไม่อาจพบกันได้ ช่วยเล่าถึงไอเดียตรงนี้ให้เราฟังได้ไหมครับ ?

โซระ โฮคิโมโตะ: มันคือโลกของผู้คนที่มีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน กับโลกของผู้คนที่ตายไปแล้วครับ

inStyle Asia: ฉากไหนที่คุณประทับใจที่สุดในหนัง?

โซระ โฮคิโมโตะ: ฉากที่คุณแม่กำลังเดิน แล้วลูกชายเดินมาสัมผัสตัว แต่เขากลับไม่สามารถแตะตัวคุณแม่ของเขาได้ คุณจะเห็นช่องว่างระหว่างตัวละครทั้งสองคนนี้ ในขณะเดียวกัน ผมชอบภาพการเคลื่อนไหวตอนที่พวกเขาเดินมากๆ ครับ ทั้งสองมาเจอกัน เก็บภาพจากจากมุมมองด้านหลังของตัวคุณแม่ เป็นซีนที่พบชอบมากครับ

inStyle Asia: คุณนำเสนอภาพเปลวไฟที่ชาวประมงนำมาล่อ ซึ่งเป็นวิธีจับปลาแบบโบราณของญี่ปุ่น, เหล้าสาเก, เด็กๆ ในชุดกิโมโน แม้แต่ตัวพระเอก "โนโระ" พยายามเล่นซูโม่ กีฬาประจำชาติของญี่ปุ่น คุณต้องการใส่อัตลักษณ์ความเป็นญี่ปุ่นลงไปในหนังด้วยใช่ไหมครับ?

โซระ โฮคิโมโตะ: ผมเริ่มคิดทำหนังเรื่องนี้ตอนที่ได้บันทึกคำพูดของคุณตาอย่างที่ได้บอกไปก่อนหน้านี้  สิ่งเหล่านี้ผุดมาจากคำพูดของเขา คุณตาอธิบายวัฒนธรรมและประเพณีของผู้คนในจังหวัดโคจิ อย่างฉากซูโม่ หรือการใช้เปลวไฟล่อจับปลา ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมในจังหวัดโคจิ ผมอยากอนุรักษ์สิ่งเหล่านี้ และบันทึกไว้ในภาพยนตร์ของผมครับ 

วิธีการจับปลาแบบนี้ที่จังหวัดโคจิ เรียกว่า "ฮิ-บุริ-เรียว" (Hi-buri-ryo, 火振り漁) เหล่าชาวประมงจับปลาตัวเล็กๆ ที่มีชื่อเรียกว่า "อายู" (Ayu, 鮎) ที่มักว่ายมารวมกันเมื่อเห็นแสงไฟ พอชาวประมงยื่นคบเพลิงใกล้ผิวน้ำ ทำให้ปลาอายูว่ายมารวมตัวกัน เป็นวิธีการจับปลาอายูแบบดั้งเดิมของชาวประมงที่จังหวัดโคจิครับ

InStyle Asia: เรายังเห็นฉากการจุดธูปไหว้คนตาย, ผู้คนสนทนาเกี่ยวกับคนเป็นกับคนตาย บางซีนเรายังได้ยินเสียงน้ำไหลหยดเป็นจังหวะ ชวนให้เรานึกถึงปรัชญาทางพุทธศาสนา ที่ว่าด้วยความอนิจจัง และสุนทรียภาพความงามแบบญี่ปุ่นที่มีชื่อเรียกว่า "วาบิ ซาบิ"  (Wabi Sabi) นิยามความงามจากการเปลี่ยนแปลงไปตามธรรมชาติของสรรพสิ่ง ไม่มีอะไรจีรังยั่งยืน คุณตั้งใจใส่ประเด็นเหล่านี้ลงไปในหนังด้วยใช่ไหมครับ?

โซระ โฮคิโมโตะ: ผมต้องการสื่อให้เห็นภาพในครอบครัวของผม ตอนที่พวกเขาไหว้คนตาย อย่างการจุดธูปก็เป็นส่วนหนึ่งของการไหว้คนตาย ผมไม่ได้นึกถึงหรือจงใจใส่พระพุทธศาสนาในหนังครับ มันเป็นธรรมเนียมปฏิบัติในครอบครัวที่เราต้องทำอย่างนั้น ประเด็นหลัก คือ การไหว้คนตายครับ ไม่ได้สื่อถึงพระพุทธศาสนา ผมต้องการนำเสนอออกมาเป็นภาพว่าพวกเขาสื่อสารกับคนตายอย่างไร และพวกเขาสามารถสร้างความสัมพันธ์กับคนตายได้อย่างไร

InStyle Asia: ฉากต้นเรื่อง เมื่อ "โนโระ" ตัวละครหลักกำลังเคลื่อนตัวไปข้างหน้า เดินไปตามทางอันมืดมิดยามค่ำคืน แต่ในตอนจบ เขานั่งอยู่บนรถไฟ ภาพค่อยๆ ถอยห่างออกจากสิ่งที่เห็นอยู่เบื้องหน้า คุณต้องการนำเสนอประเด็นอะไรสำหรับ 2 ฉากนี้ครับ?

โซระ โฮคิโมโตะ: สำหรับฉากต้นเรื่องนั้น ผมต้องการสื่อให้เห็นว่าเขากำลังหลงทาง เผชิญกับความสูญเสีย เขาไม่อาจจับขบวนรถไฟเที่ยวสุดท้าย มาสายไม่ทันเวลาขึ้นรถไฟ ส่วนในตอนจบนั้น เขาได้ค้นพบอะไรบางอย่าง เราสามารถรู้สึกสิ่งเหล่านี้ได้จากบทพูดของเขาที่กล่าวถึงความสัมพันธ์กับคนตาย คุณไม่มีทางรู้เลยว่าพวกเขา (คนตาย) อยู่ที่ไหน แต่คุณสามารถ "รู้สึก"ได้ว่าพวกเขายังคงอยู่ หรือบางทีคุณอาจรับสิ่งที่พวกเขาตัองการสื่อได้ มันเป็นความรู้สึก ไม่ใช่สิ่งที่มองเห็นเชิงประจักษ์ หรือจับต้องได้ นอกจากนี้ ผมอยากให้ตัวละคร และเนื้อเรื่องของหนังเติมพลังบวกให้ผู้ชมรู้สึกได้ ด้วยเหตุนี้เอง ในตอนจบ "โนโระ" สามารถสื่อถึงตัวคุณแม่ของเขา สามารถรับสิ่งที่คุณแม่ของเขาอยากจะบอกได้ ด้วยเหตุผลนี้เอง เขาจึงแสดงออกมาว่าได้ "ค้นพบ" อะไรบางอย่าง หรือพูดง่ายๆ คือ เขายอมรับได้แล้วว่าคุณแม่ได้จากโลกนี้ไปแล้วในตอนท้ายเรื่อง

inStyle Asia: โนโระ ตัวละครที่เล่นเป็นลูกชายสวมเสื้อ 2 ชุดในหนัง เขาสวมเสื้อแจ็คเก็ตสีเบจในตอนต้นเรื่อง จากนั้นเปลี่ยนมาสวมเสื้อสีขาวช่วงกลางเรื่องจนจบ คุณต้องการบอกอะไรจากเสื้อผ้าที่เขาสวมหรือครับ?

โซระ โฮคิโมโตะ: ปกติเราจะสวมเสื้อผ้าสีดำเวลาที่ไว้ทุกข์กัน ผมอยากให้เขาแสดงการไว้ทุกข์ด้วยวิธีการที่แตกต่าง การสวมเสื้อผ้าสีขาวสื่อถึงการเฉลิมฉลอง สำหรับผมแล้ว การไปสุสาน คือ การเฉลิมฉลอง เป็นความสุข คุณจะเห็นชายคนหนึ่งเอาแต่ดื่มเหล้าสาเกจนเมามายในหนัง ผมอยากนำเสนอภาพการไว้ทุกข์ด้วยการแสดงออกที่แตกต่างแบบนั้น วิธีการี่แตกต่างในการสื่อสาร และไหว้คนตาย

inStyle Asia: ช่วยเล่าถึงเพลงประกอบภาพยนตร์ได้ไหมครับ เป็นเพลงที่ไพเราะมากเลย

โซระ โฮคิโมโตะ: ผมเป็นนักร้องสมาชิกวง Bialystocks (บิอาลี่สต็อกส์) ตอนที่กำลังเขียนบทหนังเรื่องนี้ ผมก็กำลังแต่งเพลงพอดีเลยครับ ผมเขียนบทหนังที่เพื่อทำให้มันออกมาเป็นภาพยนตร์โดยเฉพาะ ผมแต่งเพลงที่เพื่อทำให้มันออกมาเป็นบทเพลงได้ เมื่อผมแต่งเพลงเสร็จ งานภาพยนตร์ก็เสร็จพอดี ผมจึงเอาทั้งสองสิ่งนี้มารวมเข้าด้วยกัน ใส่เพลงที่ผมแต่งลงไปในหนัง สำหรับผมแล้ว ทั้งหนังและเพลงสามารถหลอมรวมเข้ากันได้อย่างเป็นธรรมชาติ ตอนแรก ผมคิดแต่งเพลงด้วยเครื่องดนตรีอย่างเปียโน ให้ความรู้สึกแบบว่าคุณกำลังฟังเพลงจากหน้าต่างที่แว่วมาจากเด็กชายข้างบ้าน ผมทราบดีว่าหากผมเลือกทำแนวนั้น บทเพลงอาจจะขัดกับการดำเนินเรื่องราวในหนัง ผมจึงตัดสินใจถอยกลับมาทำเพลงแนวสตริงให้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ครับ

InStyle Asia: แล้วโปรเจคหนังเรื่องถัดไปล่ะครับ

Sora Hokimoto: แรกเริ่มเดิมที ผมได้ทำหนังเกี่ยวกับการตายของคุณพ่อของผม ไม่ใช่เรื่องราวของคุณแม่ หนังเรื่องถัดไป ผมอยากโฟกัสไปที่การเล่าเรื่อง นำเสนอเรื่องราวหรือประเด็นที่ไม่เกี่ยวกับชีวิตผม เป็นเรื่องราวที่แยกหนังออกจากชีวิตส่วนตัวของผมครับ

inStyle Asia: บอกได้ไหมครับว่าเป็นหนังแนวไหน?

โซระ โฮคิโมโตะ: ตอนนี้ ผมยังมีไอเดียทำหนังเรื่องใหม่ไม่มากนัก และตอนนี้ผมก็ทำงานดนตรีในวงด้วย หนังเรื่องใหม่อาจเป็นเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างสงครามกับดนตรี หรือไม่ก็โฟกัสไปที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ดูการเปลี่ยนแปลงว่าจะพัฒนาต่อไปอย่างไร ผมอยากทำหนังที่มีดนตรีเป็นองค์ประกอบสำคัญครับ

InStyle Asia: ขอบคุณมากครับที่เรา ได้รับโอกาสได้สัมภาษณ์ในครั้งนี้ บทเพลงในหนังของคุณก็ไพเราะจริงๆ รวมทั้งเรื่องราวในหนังที่เปี่ยมด้วยอารมณ์ความรู้สึก จับใจผู้ชม เราหวังว่าจะได้ชมภาพยนตร์เรื่องถัดไปของคุณเร็วๆ นี้ครับ


เรื่องย่อ: เรื่องราวของ "โนโระ" เด็กชาย, คุณแม่ และคุณตาที่อาศัยอยู่ด้วยกัน ณ ดินแดนแห่งหนึ่งที่ "คนเป็น" ได้ตายจากไป และ "คนตาย" กลับมีชีวิตอยู่ เด็กชายใช้ชีวิตวนเวียนอยู่รอบๆ ตัวคุณแม่ของเขาที่เจ็บป่วยและกำลังจะเสียชีวิต เรื่องราวความสัมพันธ์ของสองแม่ลูกที่ห่วงใยกันและกัน ทั้งที่ทั้งสองต่างมีระยะห่างแลดูยากจะเข้าถึงกันได้

เรื่อง: Visit Me in My Dreams (ภาษาญี่ปุ่น: はだかのゆめ)
ผู้กำกับ/ ผู้เขียนบท/ผู้ตัดต่อ: โซระ โฮคิโมโตะ 
นักแสดงนำ: ยูซุ อาโอกิ, มิฮาโกะ ทาดาโนะ, เคนตะ มาเอโนะ, ทาคาฮิเดะ โฮคิโมโตะ 
วันฉายทั่วประเทศ: 25 พฤศจิกายน 2022
ภาษาที่ใช้: ภาษาญี่ปุ่น 
อินสตาแกรมหลักVisit Me in My Dreams  
เว็บไซต์หลักVisit Me in My Dreams


โซระ โฮคิโมโตะ (เกิดปี 1992〜) เปิดตัวผลงานภาพยนตร์ครั้งแรกในปี 2016 กับเรื่อง "ฮารุเนโกะ" (Haruneko) และยังเป็นภาพยนตร์ที่ได้รับเชิญให้เข้าฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติร็อตเตอร์ดัม ครั้งที่ 46 ด้วย ต่อมาในปี 2019 โซระได้ตั้งวงดนตรีเจป๊อปมีชื่อว่า Bialystocks (บิอาลี่สต็อกส์) ปัจจุบัน เขายังคงค้นหาแนวหนังใหม่ๆ ทำให้ดูแตกต่างไปจากเดิม


ภาพ/เรื่อง: inStyle Asia


Tokyo-based YOHEI OHNO a/w 2023-24 collection by designer ōno Yohei in Rakuten Fashion Week TOKYO, at a studio in Minami Aoyama Tokyo.

YOHEI OHNO, a Japanese women's apparel brand from Tokyo continually creates pieces in a unique way that is not restricted by the traditions of dressmaking, drawing inspiration from anything that is not in a form of clothing such as art, architecture and everyday objects. He is dedicated to modern women of any ethnicities, who are naturally inquisitive and appreciative of cultures.

Official pageYOHEI OHNO

Photo: inStyle Asia

©2024 inStyle Asia All Rights Reserved.
Designed by Creatopia Space